لوازم خانگی الماس آبی

اقدام پژوهی چگونه توانستم با برگزاری کلاس های مهارت های زندگی و تبیین موضوع در بالا بردن سطح بهداشت و سلامت روان دانش آموزان سهمی داشته باشم؟

اقدام پژوهی حاضر شامل کلیه موارد مورد نیاز و فاکتورهای لازم در چارت مورد قبول آموزش و پرورش میباشد. این اقدام پژوهی کامل و شامل کلیه بخش های مورد نیاز در بخشنامه شیوه نامه معلم پژوهنده میباشد.

فرمت فایل: ورد قابل ویرایش

تعداد صفحات:27

چكيده

به دلیل این كه اكثریت جمعیت كشور ما را كودكان و نوجوانان مدرسه رو تشكیل می دهند، ضروری است با ایجاد زمینه های مناسب به امر ارتقای بهداشت روانی و سطح سلامت در مدارس پرداخته شود و شرایطی فراهم شود تا مسئولان مدارس، برنامه ریزان، مشاوران، روان شناسان و سایر دست اندر كاران آموزش و پرورش كشور از طریق آشنایی با موضوعات بهداشت روانی، كودكان و نوجوانان را برای دست یابی به روان سالم یاری دهند.

اینجانب محمد کیانی مدیر مجتمع امام صادق (ع) روستای کوهانی شهرستان نهاوند هستم. پژوهش حاضر مربوط به این است كه چگونه مي توان با آموزش مهارت ها و روشهاي زندگي سلامت روحی و رواني دانش آموزان را تقويت نمود. جامعه آماري دانش آموزان مجتمع امام صادق (ع) روستای کوهانی شهرستان نهاوند بودند. پرسشنامه مورد استفاده براي تعيين منبع كنترل دروني و بيروني دانش آموزان پرسشنامه منبع كنترل (لونسون) و پرسشنامه مورد استفاده براي تعيين ميزان سلامت روان پرسشنامه سلامت عمومي كلدبرگ بود كه ابتدا دو پرسشنامه قبل از اجراي كلاس مهارت هاي زندگي در اختيار دانش آموزان قرار گرفت و پس از بررسي نتايج اين پرسشنامه ها به مدت 4 هفته در هر هفته 2 جلسه مجموعاً 8 جلسه در ماه براي دانش آموزان كلاس مهارت هاي زندگي برگزار گرديد و پس از پايان كلاسها مجدداً آزمون سلامت عمومي كلدبرگ از دانش آموزان انجام گرفت. نتايج حاصل از بررسي هاي پس آزمون و پيش آزمون نشان دهنده تاثير مثبت آموزش مهارت هاي زندگي بر تقويت سلامت روان دانش آموزان بود از نتايج پژوهش مي توان در جهت تقويت سلامت روان دانش آموزان در سنين نوجواني و جواني در مدارس استفاده نمود و آن را در جامعه نهادينه نمود.

مقدمه

روانشناسان در دهه ي ها اخير در برسي اختلالات رفتاري و انحرافات اجتماعي به اين نتيجه رسيده اند كه بسياري از اختلالات و آسيب ها در ناتواني افراد در تحليل صحيح و مناسب از خود و موقعيت خويش، عدم احساس كنترل و كفايت شخصي جهت رويارويي با موقعيت هاي دشوار و عدم آمادگي براي حل مشكلات و مسائل زندگي به شيوه مناسب ريشه دارد. بنابراين با توجه به تغييرات و پيچيدگي هاي روزافزون جامعه و گسترش روابط اجتماعي آماده سازي افراد بخصوص نسل جوان جهت رويارويي با موقعيت هاي دشوار امري ضروري به نظر مي رسد. در همين راستا روان شناسان با حمايت سازمان هاي ملي و بين المللي جهت پيشگيري از بيماريهاي رواني و نابه هنجاري هاي اجتماعي آموزش مهارت هاي زندگي و برقراري ارتباط موثر را در سراسر جهان و در سطح مدارس آغاز نموده اند. (طارميان و همكاران 1378).