لوازم خانگی الماس آبی

بررسي مقاومت به جدايش پوشش هاي قيري

فرمت فایل: ورد

تعداد صفحات:10

1ـ مقدمه

پوشش هاي پايه قيري به عنوان قديمي ترين پوشش هاي محافظتي ، همواره براي محافظت سازه هاي فلزي از خوردگي مورد استفاده بوده اند. با وجود محدوديت هايي كه فام آنها و مسائل زيست محيطي به وجود آورده است ، امروزه به عنوان يكي از پركاربردترين پوشش هاي حفاظتي براي جلوگيري از خوردگي سازه هاي فلزي مدفون در خاك و سازه هاي فلزي غوطه ور مورد توجه هستند. خطوط لوله انتقال نفت و گاز يكي از عمده مصارف سيستم هاي حفاظتي پايه قيري جهت جلوگيري از خوردگي مي باشند و با توجه به اينكه سيستم حفاظت كاتدي به عنوان يك روش مكمل جهت اطمينان از عدم خوردگي اين سازه ها مورد استفاده قرار مي گيرد، مقاومت به جدايش كاتدي يكي از مهمترين عوامل در تعيين كارايي سيستم هاي مورد مصرف براي حفاظت اين سازه ها است.

سازه هاي فلزي پوشش داده شده با سيستم هاي حفاظتي آلي براي حمل و كارگذاري در محل كاربري نياز به طي مراحلي همچون حمل و نقل و تحمل تنش هاي ناشي از مراحل كارگذاري و تنش هاي وارده از خاك دارند. در كليه اين مراحل امكان ايجاد نقص در ساختار پوشش وجود دارد. به منظور اطمينان از حفاظت كامل سازه فلزي از خوردگي، حفاظت كاتدي به عنوان يك روش مكمل به همراه پوشش آلي بر روي سازه فلزي اعمال مي گردد. زماني كه حفاظت كاتدي بر روي يك فلز پوشش داده شده اعمال مي گردد ، مي تواند به واسطه شرايط و واكنش هايي كه ايجاد مي كند ، منجر به جدايش پوشش از روي سطح فلز گردد. به چنين پديده اي جدايش كاتدي گفته مي شود و به طور معمول از محل نقص هاي موجود در پوشش شروع شده و به صورت شعاعي در اطراف محل نقص گسترش مي يابد. علت اصلي اين امر افزايش PH الكتروليت حاضر در فصل مشترك پوشش ـ فلز است كه در اثر واكنش هاي زير رخ مي دهد. ميزان اين افزايش PH در فصل مشترك پوشش ـ فلز و در قسمت هاي انتهايي ناحيه جداشده بسيار بالاست و به عواملي مانند سرعت واكنش هاي كاتدي ، هندسه ناحيه جداشده ، سرعت نفوذ كاتيون ها و واكنش هاي بافر بستگي دراد.